{"id":2323,"date":"2023-03-07T16:43:43","date_gmt":"2023-03-07T15:43:43","guid":{"rendered":"http:\/\/haertha.dev.neuekommunikation.de\/wordpress\/?post_type=verfahren&p=2323"},"modified":"2023-05-17T11:08:41","modified_gmt":"2023-05-17T09:08:41","slug":"fosfateren","status":"publish","type":"verfahren","link":"https:\/\/haertha.de\/nl\/proces\/fosfateren\/","title":{"rendered":"Fosfateren"},"content":{"rendered":"
\r\n\r\n
\r\n \"\"\r\n <\/div>\r\n\r\n \r\n<\/div>\r\n\r\n\n\n\r\n
\r\n
\r\n
\r\n
\r\n\r\n
\r\n
\r\n \r\n <\/div>\r\n \r\n

Het proces<\/h2>\r\n \r\n <\/div>\r\n \r\n
\r\n

Het doel van fosfateren is het vormen van een fosfaatlaag op het metaaloppervlak. Het onderdeel wordt eerst gebeitst om de natuurlijke oxidelaag op het metaal te verwijderen. Tijdens het proces worden metaalkationen opgelost wanneer waterstof wordt ontwikkeld.
\n
\nDaarna volgt het bad in een fosfaatoplossing<\/strong> en worden slecht oplosbare fosfaten neergeslagen. Afhankelijk van de samenstelling van de oplossing ontstaat er een ijzer-, mangaan- of zinkfosfaatlaag. Het proces kan indien nodig worden herhaald. Er wordt eenonderscheid gemaakt tussen laagvormend en niet-laagvormend fosfateren.\n\u00a0
<\/p>\n

Niet-laagvormend fosfateren<\/span><\/h3>\n

Niet-laagvormende fosfateren wordt zo genoemd omdat er geen metaalkationen van de fosfaatoplossing worden overgedragen naar het behandelde metaal. In plaats daarvan komen alle kationen die de laag vormen uit het materiaal zelf. Dit zorgt voor een hoge maatnauwkeurigheid, maar biedt minder bescherming tegen corrosie dan laagvormend fosfateren.\n
\n
<\/p>\n

Laagvormend fosfateren<\/span><\/h3>\n

Bij laagvormend fosfateren kunnen ook kationen uit het basismetaal betrokken zijn bij de laagvorming, maar het merendeel van de metaalkationen komt uit de fosfaatoplossing. Bij gemonteerde onderdelen moet rekening worden gehouden met de extra laag, die honderden nanometers tot enkele micrometers kan bedragen.\n
\n
<\/p>\n

Metalen en soorten<\/span><\/h3>\n

 <\/p>\n

Een ander onderscheidend kenmerk van fosfateren is het metaal dat bijdraagt aan de laagstructuur<\/strong>, meestal ijzer, zink of mangaan. Afhankelijk van de gewenste eigenschappen kunnen ook twee of drie van deze metalen tegelijkertijd worden aangebracht.<\/p>\n

 <\/p>\n

IJzer<\/h4>\n

IJzerfosfateren wordt gebruikt als bescherming tegen corrosie en als basis voor het verven van onderdelen zoals plaatwerk. Het wordt beschouwd als de eenvoudigste en goedkoopste variant van fosfateren omdat activering en fosfateren in dezelfde werkstap worden uitgevoerd. IJzerfosfateren vereist een temperatuur tussen 25 \u00b0C en 65 \u00b0C en een pH-waarde tussen 4 en 6. IJzerfosfaatlagen wegen tussen 0,2 en 0,8 g\/m\u00b2. IJzerfosfateren is geschikt voor werkstukken van ijzer, aluminium en zink.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zink<\/h4>\n

Bij zinkfosfateren moet het metaaloppervlak worden voorbehandeld om een fijn kristallijne zinkfosfaatlaag te verkrijgen. Hiervoor is de eerste stap een bad met titaniumzouten. Aan het bad bij 35 \u00b0C tot 80 \u00b0C en pH-waarden van 2,2 tot 3,2 wordt nikkel toegevoegd. Bij dit proces ontstaan er pori\u00ebn op het metaaloppervlak, die oli\u00ebn voor corrosiebescherming bijzonder goed opnemen. De verfhechting op blank\n\nen gegalvaniseerd staal wordt ook verbeterd. De zinkfosfaatlaag ziet er mat uit en is lichtgrijs tot middengrijs. Ze weegt 1,5 tot 30 g\/m\u00b2.<\/p>\n

 <\/p>\n

Mangaan<\/h4>\n

Mangaanfosfateren wordt uitgevoerd bij een temperatuur tussen 90 \u00b0C en 95 \u00b0C en een pH tussen 2,2 en 2,4. Mangaanfosfaatlagen wegen tussen 10 en 25 g\/m\u00b2. Ze bieden wrijvingsverlagende eigenschappen, een goede bescherming tegen corrosie en een hoog absorptievermogen voor olie, ideaal voor gebruik in tandwielen of glijlagers. Door de donkergrijze tot zwarte kleur en het zijdematte uiterlijk wordt mangaanfosfateren ook gebruikt om het uiterlijk van handvuurwapens te verbeteren.<\/p>\n

 <\/p>\n

INFO: Laagdikte
\nDe samenstelling van de fosfaatoplossing bepaalt de dikte van de conversielaag.<\/strong>Terwijl fosfateren met mangaan of zink tot 2 \u00b5m dik kan zijn, zijn ijzerfosfaatlagen meestal slechts enkele honderden nanometers.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Andere metalen en soorten<\/h4>\n

De tri-kation fosfatering<\/strong> omvat een zink-nikkel-mangaanfosfatering. Natriumnitraat, natriumnitriet, natriumfluoride en calcium zijn andere additieven die vaak worden gebruikt bij fosfateren. Het gebruik van titanium, zirkonium en kopersulfaat komt minder vaak voor. Nikkel wordt grotendeels vermeden vanwege zijn gezondheidsbedreigende eigenschappen.<\/p>\n

 <\/p>\n

Kenmerken en voordelen<\/span><\/h3>\n
    \n
  • Hechtingsverbeteraar<\/strong>: de fosfaatlaag is stevig verankerd aan het basismetaal<\/li>\n
  • Hoge bescherming tegen corrosie<\/strong>: Pori\u00ebn en capillairen bieden<\/li>\n
  • Hoog glijvermogen<\/strong>: Vermindering van wrijving en slijtage<\/li>\n
  • De optiek kan procesafhankelijk worden aangepast: fijne kristallijne tot grove kristallijne structuur, lichtgrijze tot zwarte kleur<\/li>\n
  • Isolatie<\/strong>: Fosfaatlagen bieden een hoge isolatieweerstand<\/li>\n
  • Roestvastheid<\/strong>: beschadigde lagen zijn nauwelijks roestgevoelig<\/li>\n<\/ul>\n

     <\/p>\n<\/p>\r\n

    <\/div>\r\n \r\n